kent ve insan (songuldak)

2011-09-24T06:07:00.000-07:00

Eski binanın yandıktan sonra çatısının çökmüş hali

Eski binanın yanmadan bir kaç gün önce AKM'den doğru çektiğim hali... Bu manzara yanındaki inşaat yapımı için eski binanın görünmesini engelleyen binanın yıkılmasından sonra ortaya çıkmıştı! Eski günlerden bir manzara ortaya çıktı diye sevinirken, nedense bir kaç gün sonra bir yangın haberi...

Tarihimizkaybolurken

Zonguldak’ta az sayıda 1940 öncesine aitbina kaldı… Bunların bir kısmının oldukça göze hoş gelen mimarileri olmasınarağmen ve üzerlerine dönem dönem sayısız yazı kaleme alınmış olmasına rağmenkorunmaları konusunda ne yerel yönetimlerin, ne de kültürle ilgili makamlarınetkin, ciddi bir girişimi oldu. Bundan sonra da elde kalan birkaç bina hakkında,bu binalar da bir bir yanıp kül olduktan sonra “tinercilerin işi” gibi bir sürülaf duymaya hazırlayın kendinizi.

Ünlü yönetmen Zeki Demirkubuz Zonguldak’ta geçen “Kıskanmak” filminiçekmek için geldiğinde Zonguldaklı Araştırmacı-Yazar Ekrem Murat Zaman Onugezdirdi ve 1930’ları yansıtan uygun bir plan bulamadılar… Böylece Zonguldak’ınne kadar kültürüne sahip çıkan bir kent olduğuna dair olumsuz bir izlenimyaratmış olduk!

Günümüzün paldır küldür süren çirkinyapılaşmalarına bakacak olursak çok yakında “Cumhuriyetin İlk Kenti Olmak”ayrıcalığını yansıtan bir plan bulmak bile imkansız hale gelecek…

AKM’nin karşısında, Tevfik Fikret Sokağıyukarısında yer alan 1900’lerin başından kalan bina, birkaç sene öncesine kadarbir kültür-sanat yapısı olarak değerlendirilecek kadar estetik bir formdaydı. Böylebir çalışma yapılsa vesile olan kişi veya kişilerin kent tarafındanunutulmamasını sağlayabilirdi! Ama kime gideceksin?

Yangını çıkaranlar hakkında “Tinercileryaptı!” diyenlere, “Hayır, el birliği ile kendimiz yapıyoruz”, diyemediğimizsürece…

2011-09-24T05:48:00.001-07:00

2011-09-17T00:37:00.000-07:00

Değişmez sorumuz, nedir ki sonumuz

(Başlığımız amansız fanatiği olduğum Tanju Okan’ın şarkısından.)

Hangi işsiz “iş istemem” diyebilir? Herkes en az bir kere diyebilir, yapar bir kabadayılık! Yapmışımdır kimine… Sevmediğim için tavrını… Yalnız bilirim, burada bitmez işsizin dramı… Ve ancak bu kabadayılıktan sonra başlar asıl film çoğunlukla… Buradan sonra kabadayılığınız borç yaptığınız yakınlarınıza, dostlarınıza, bakkalınıza, ev sahibine, faturalarını usturuplu bir şekilde dayayan koca A.Ş.lere, bankalara, tröstlere, devlet kurumlarına uzun uzun düşünme egzersizleriyle doludur!

Ve bu yazının da konusu -dilerseniz hep beraber- aslında bu çaresizliğin içinde milyonlarca işsizin dönem dönem yaşadığı bu kabadayılığın mantığı üzerine bir fikir jimnastiğidir! Konuyu bize bahşeden büyük Zonguldaklı işadamı mı desem çünkü büyük laf etmiş, büyük siyasetçi mi desem bilemediğim Sayın Uçar’a buradan şükranlarımızı sunarız. Nihayetinde arada bir de olsa kendi bakış açılarını bu demeçlerle ele veriyor siyasetçi-işadamlarımız, devletlûlarımız!

İşsize dönelim! “İş istemem” kelimesinin altında sanılanın aksine bin haklı neden yatıyor olabilir. Bu yüzden bürokrat memurlar masasının makamının arkasından “iş beğenmiyorlar” laklağı yapmasın! Şu haklı nedenlerin bir kaçını üstünkörü sıralayalım; zira kimisi işsiz, işveren ilişkisini sadece “iş beğenmeme” ruhsal haline bağlayabilir, bağlıyor da nitekim… Bir işsizin iş beğenmeme haklarından üstünkörü bir kaçı:

-İşverenin laubaliliği…

-İşverenin “3-5 ay çalış beğenirsem sigortalı yaparım” demesi hatta “hiç bir şey söylememe taktiği uygulayarak” karşısındaki insanı ezmesi… Yüzlerce çeşidi var böylelerinin… Belgeselcilere konu olacak kadar… Ülkemiz bu konuda yüreklilik gösterecek bir Michael Moore arıyor!

-İşçiye normalde verilmesi gereken ücretin asla verilmemesi… Sanki toplumsal anlaşmadır arkadaş, bu nasıl kökleşmiş bir durumdur, zavallı çaresizlerin hakkı sürekli palazlanan göbeklerde yağa dönüşür! En çok da böyleleri ahlaktan, haktan bahsetmez mi? İşçinin alacağı parayı belirsizde tutmak, geciktirmek, kesmek… Yahu kelime bulamadığım, bulup da kullanamadığım şeyler… Bazen sadece “ayıp” kelimesi ne kadar şık düşer!

-İşin ağırlığı… Kaçak çalışmak zorundalar diye kaçak ocaklarda hırpalanan yüzlerce kişiyi işçiden saymayacak mıyız? Saymayan saymasın, onlar en zor işçilerdir! Sistemin tamamen başka yol gösterememesi yüzünden canları pahasına açtıkları tünellerde belki de kendi mezarlarını kazanlardır! Bu uç bir örnek ama örneğin tersanelerde normal mesaiden fazla çalışıp aylarca karşılığını alamayanlara ne diyeceğiz! İki de bir “tersane açıyoruz size, aş getiriyoruz” diyenlerin aymazlığı aldıkları yeni ihaleyi de hiç etmek olmadığını kim bilebilir? Ya tekstilde yıllarca üç kuruşa çalıştırılıp, sonra kriz bahanesi ile ortada bırakılıveren binlerce kadın-erkek, çocuk-yaşlı? Bankalara neredeyse birlikte giden –birbirlerinden güç alabildikleri için- o kadar çok taşeron işçisi görüyorum ki ne yapacaklarını bilmedikleri adeta yüzlerinden okunuyor! Bu karmaşık işlemlerin altından bazen profesörler kalkamazken, sıradan insanın teknolojik görsellikler altında ezilmesi nasıl da bir ekonomi mühendisliği-iç dekorasyon işbirliğidir! Mesela döner kapılardan girip sıra numarası alınacak makinelerin önüne kadar -üç beş kişi- dövecekmiş gibi giden, besbelli kol gücüyle çalışan işçiler görüyorum! Ama makinenin yanına vardıklarında anında dayak yiyen boksör kıvamına geliyorlar! Çünkü kafaları karışıyor! Yardım isteyemiyorlar çoğunluk! Hep muhatap oldukları işverenle aralarındaki aracıyı aranıyorlar… Kaoslar içinde… Besbelli adamlara bazı sözler verilmiş, sonra ulaşılamayan numaralarda verilmiş! Bunlar bizim kendi gerçeğimiz! Makamının arkasından prosedür hesabı ahkam kesenlerin farkına bile varamadıkları gerçeklikler…

Ne güzel hafızamız var hafız? Bunlar sanki bu ülkede yaşanmıyor da Somali’den bahsediyoruz hep… Elbette insanlar devlet işi veya devlet güvencesinde makul şartlarda, sigortalı, en az kesintisiz asgari ücret garantili, bankaya yatacak ve işçinin cebinde kalacak, yeme içme, dinlenme haklı, yol, yolluk, hastalık izinli, yıllık izinli işi hak ediyorlar! Bunu arıyor en kabadayı işsizimiz de… Bu kadar insanca…

***

Bir kabadayılık yapıp sokağa rota kırıp, daha insanca yollar arayan işsiz uzun süre çeker işsizliğin diş ağrısını… Bir daha zor döner aynı kabadayılığa… Burun sürter, omuzlar düşer! Bu yüzden karizmayı çizdirmek istemeyen işsizlerle doludur hayat! Çoğu zaman iş istemede zorlanmak bundandır. Yaşanan birkaç olumsuz tecrübe sonrası hayal kırıklıkları dolu bir insan bir de uzun süre işsiz kaldıysa yıpranmış bir güven duygusu ile ortada serseri bir mayın gibidir! Hani şu “sosyal devlet” denen kavram! Neden içi doğru dürüst doldurulmaz ülkemizde de, iş bu böyle, kör yordamlarla açıklamaya çalışırız gerçeklerin gerekçelerini? Bu kadar üniversitede bu kadar sosyolog, psikiyatri uzmanı, insan ilişkileri bölümlerinden mezun, halkla ilişkilerden, sosyal bilimcilerden, insan bilimcilerden ve saire diplomalı işsizin de olduğu bir ülkeyiz. Milyonlarca işsizin psikolojik olarak çökmesini beklemeden onlara el atacak, yardım edecek, insanca onurlu ayakta durmasını sağlayacak, omurga sağlığımız açısından lüzumlu kurumlar hakkında bir bilgisi olan var mı? Yabancı filmlerde izlediğimiz o gereğinde kişinin evine gidip “ne yapıyor bu insan” diye kontrol eden sosyal danışmanlar? Kanuni hakları konusunda yardımcı olan aracılar… Hatta kişiye uygun iş bulan o sosyal ilişki melekleri? Uçtuk mu yine kıyaslama da?

***

İşverenlerin gerçekte kendilerini nasıl tanımladığını hep merak ederim! Bizim açımızdan bakıldığında hep karikatürsel bir şey çıkıyor çünkü… Oturan, bulunduğu yere yayılan, hep abartılı bir saygı gören, yediklerini sindirmek için soda isteyen, akranlarını kendi gibi iş dünyasının köşe başlarından seçen, “dünyayı ben yarattım” havalarında tipler…

İşverenin ve etrafındaki yalaka tabakasının o gevrek sırıtışı ile küçümsemesinden uzak durmaya çalışarak bir kabadayılık yapmışsa işsiz, cebinde kuruş olmadan arşınlamaktadır işsizlik güzergâhlarını… Aslında hele parababalarına kafanın içinden geçenleri dümdüz söylemek sonradan kemirir sıçan gibi içini… Geriye dönüşü zordur! Çoğu zaman sadece filmlerde izleriz kahraman ve babalanan işsizleri. Günümüzde işsizlerin çoğu sanki kanun hükmünde karar olup yasallaşmış gibi kimseye bir şey söylemeden ortadan kayboluverirler! Nihayetinde bu da romantik bir tavırdır! Durumunun nezaketi anlaşılsın ister arkasından… Hani son anda biri seni durdurur filan ya… Kanmayın, kalmadı neredeyse öyle şeyler… Sizin yerinize konuşlanmak için etraf da o anı kollayan bir sürü refikiniz türemiştir farkında olmasanız da…

Bakmayın gençliğin verdiği o müthiş güvene… İşsizlik en sert adamı yumuşatır! Yavaş yavaş varırsın zamanının “bol” ama özgürlük ve keyfinin cebinde para olmadan ne kadar “dar” olduğuna! Her karşılaştığı tanıdığında bir umut ışığı arar işsiz adam. Çünkü terk ettiği iş yerinden çıkarken bile safça daha iyisini bulacağını umut eder! Bu tam bir ergen psikolojisidir işte! O yüzden ülkemizde çocukluk biraz uzun yaşanır. İnsanlarımızın önemli bir bölümü 30 yaşına kadar kendini 11 yaşında ki kadar masum bir tabiatta korurlar! Politikacılar yatıp kalkıp dua etsinler ki bu Türkiye’de yaşamanın getirdiği bir güzelliktir… Ama bu güzellik politikacıların daha az sıkıntılı olmasını sağladığı gibi işverenlerinde istediği üç ay, beş ay sigortasız, yarı ücretli, aç ve kıt kanaat çalıştırıp işçilikten kar ettikleri istihdamı yaratır sürekli! Sanki bu da kanun hükmünde kararnamedir de on yıllardır görünmezden gelindiği için binlerce işsizin hakkı böyle kaynayıp gitmiştir, gitmektedir. İşçinin beş aylık çalışması işverenin bir günlük masa eğlencesi, arabasına yeni bir aparat taktırması, sevgilisine yek taş bir yüzük olup ekonomiye kazandırılmıştır belki de…

Dedim ya para ağalarına baktığımda daha farklı bir tablo göremiyorum ben.

***

İşsizin sokaklardaki varlık mücadelesi günlerce sürer. Sonra bir şekilde bu da kesilir insanın sütten kesilmesi gibi ve insan gri bir sis kümesinin içinde tek başına hisseder kendini. Her şeyden ve kendisinden nefretle durumlar tasarlar… Bu psikolojik evre ileride bir şekilde sağlığına da yansıyacaktır. Bu dediklerimi inanarak söylüyorum… İşkembemden atmıyorum… Ama biz Türkiye’nin iyi insanları sağlığımız bozulduğunda da bunu yaşadıklarımıza ve bunları bize yaşatanlara sebeplenmeyiz, “kader” der geçeriz çabucak!

Hep Allahın takdiridir. Allah, böyle bir şeyi senin benim için niye tasarlasın ki?… Düşünmeyiz! Sınırlarımızı aşar hissederiz böyle kendi kendimize sordukça! Zaten bir süre sonra düşüncelerimize gerçekten taraftar bulamayacağımız için başkaları tarafından ya meczuplaştırılırız, ya da istenmeyen adam olur çıkarız… Ortadoğu’nun tüccarları yıllardır bu mantık üzerine idare ede geldi, desem de hani açıp da zırvalayacağımı düşünmesin kimse! Yemezler…

Ama işte işveren parababaları öyle değildir. “Kimseye iş vermeyeceğim” diye babalanabilirler… Aklıevveller yiğit göre… İş vermeyecek, vay vay vay… Ekonomi onların elinde! Devletin onlar için sağladığı avantajlardan konuşmazlar bile… Para ile para kazanıldığı on yıllardır her şeyin hakları olduğu psikolojisinde neler gördük! Daha da göreceğiz demek ki…

***

Öznur Güneş arkadaşımız iyi bir demeç almış Adalet ve Kalkınma Partisi (AKP) Zonguldak İl Başkanı Hamdi Uçar’dan. Haberin özü ve beni ABD’de 1930’lar dünya krizinde, vahşi kapitalizmin tavan yaptığı zamanlarda Kaliforniya’da yaşadığımız hissine kaptıran başlığı 'Kimseye iş vermeyeceğim' şeklinde! Ardından da bir Al Capone çıkıp “çocukken bisikletim olmadı, şimdi beni hiçbir yasa durduramaz” diyecekmiş gibi geliyor! Açıkçası yazıya başlarken sorduğum sorunun birden klavyenin tuşlarına dökülmesinin nedeni böyle! Hangi işsiz “iş istemem” diyebilir? “Demiştim” bile diyemez güvenilmez bir portre çizmemek için. Ama işverenlerimiz 'Kimseye iş vermeyeceğim' deme özgürlüğüne sahiptir!

Ya, bana saçma geliyor size öyle gelmiyor mu? Hem işveren hem iktidar partisinin il başkanı olmak doğrumudur? Sadece Sayın Uçar için değil, birçok başka işverende her köşe başında yok bilmem ne temsilcisi, bilmem ne başkanı, bilmem ne organizasyonunda falan filan… Her şey vatan için… Kültürel ve sanatsal çalışmalara entelektüel katkılarda bulunmak için… Çevre ve doğayı yarının nesillerine tertemiz bırakmak adına! Tüyü bitmemiş yetimlerin uğruna… Kentlerimizin, köylerimizin gelişmesi, fakir fukara garip gurabanın dertlerine merhem olunmak niyetine…

Not: Bu yazıda işsizin ailesi ile olan ilişkilerine değinmeye fırsat bile gelmedi. Biliyoruz ki milletimiz indinde aile müessesesi en kutsal kurumlardan biridir. İşverenlerin, ailesi ile arası bozulan insanları vicdanen hatırlaması bile birçok toplumsal sorunu düzeltmesi beklenirdi. Toplumsal hadiselerin üçüncü sayfa haberlerine aşinayız!

2011-08-23T07:17:00.000-07:00

Açlık, tokluk, bolluk, boşluk...

2011-08-21T07:28:00.000-07:00

CAN BABA, ANISINA....

2011-08-14T08:12:00.000-07:00

Sosyopat

“Sosyopatlık” özellikle “empati” (duygudaşlık) kurmanın karşıtı bir psikolojik bozukluk.

İnsanlarla kendi aranda “empati kurmak” ise aslında yazılı ve sözel olmayabilen duygusal zekaya da bağlı olduğunu düşündüğüm bir anlaşma yolu… Bana göre toplum içinde ki davranışlarımızın kalitesini belirleyen en önemli göstergeler buradan çıkıyor…

***

Birinin özel durumuna bakarak ondan yapamayacağı bir şeyi istemezsin. Bu en basit anlamda sosyal bir empati kuralıdır. Hani çoğu kere kendi aramızda “insani” filan diye tanımladığımız küçük ama gerekli şeyler.

Yolda tökezleyip düşmek üzere olan yaşlı bir insanın düşmemesi için refleks gösterirsin ki kemiğinin kırılması halinde tekrar onarılması zor olan bir yaşta olduğu bilgisine biraz sahip olman lazım burada… Bilgi yetmez kendinle empati de kurman lazım! Günün birinde hepimizin yaşlanacağının, sonunda bugün ki gücümüzden eser kalmayacağının çıkarsamasını zihninde kurabilme becerisine sahip olman gerekir. Bu yüzden yaşlı bir insanı yapamayacağı bir hareket konusunda oturup aval aval izlemek yerine ona yardımcı olmak oldukça erdemli bir davranıştır… Bazen gidip onlarla bir şey konuşmak, onların anlattıkları ile ilgilenmek… Söylemeye gerek var mı? Sosyal bir empatidir aslında.

Tam tersi ise yani herhangi bir sorunu hiçbir şey yapmadan izlemek sosyopatlıktır. Sosyopatın sıkıntısı empati kuramamasıdır kimseyle…

***

Gençlere ders çalışmaları konusunda durmadan yüklenen bir milletiz. Modern hayatın dünyadaki temel kuralı haline gelen “iş sahibi olmak gerektiği düşüncesi” ile hareket eden aileler çocuklarını okutmak için hiç de az denilemeyecek paraları artık “sektör” demenin bir sakıncası kalmadığı eğitim alanında harcamaktalar. Dershaneler bir öğrenciyi kazandırsın-kazandırmasın, alacaklarını tahsil etmek için yasal yolları kullanmaktan çekinmezler. Okullar açıldığında ha bire toplanmaması için kararnameler çıkarılan “kayıt parası” adında paralar yine de birileri tarafından toplanmakta... Bunu başka isimler altında da yapmaktalar…

Özel bir okul örneğin Paris’e de bir gezi düzenleyebilmekte, devlet okulu öğrencisi ise iki dolmuş parasını denkleştirmenin hesabını yapmakta… Sistem budur.

Serbest piyasa sosyal empati kurma yeteneği olmayan bir alandır. O yüzden burada sürekli toplumsal bir patlamadan korkulur ve söz edilir. Bunun örneklerini Fransa’da veya Yunanistan’da öğrenci veya azınlık hareketleri olarak duymaktayız; tam da içinde yaşadığımız günlerde olduğu gibi İngiltere’deki hükümetin aldığı bir karara tepki ile başlayan, güvenlik güçlerinin ölçüsüz güç kullanması ile fitillenen ve toplumsal şiddet çatışmalarına dönen taze örneklerle…

İngiltere’deki bir talan örneği dikkatimi çekmişti. Haberde mağazalara saldıran 13-14 yaşındaki gençlerin mağazalarda ne var ne yok almak yerine özellikle markalara yöneldikleri ve hep reklamını görüp bir türlü elde edemedikleri malı almayı, herhangi bir malı çalmaya tercih ettikleri söyleniyordu!

Bugünlerde camiye gidenlerin arttığı bir gerçek… Ülkemizden taze bir haber ise şu klasik camilerdeki ayakkabı yürütme hırsızlığı üzerine müminleri uyaran bir haberdi. Ama haberdeki dikkat çekici ayrıntı da hırsızların her yeni ayakkabıyı değil de, üzerlerine yakıştırdıklarını çaldıkları vurgulanıyordu.

***

Üstteki örneklerden yola çıkarak kapitalist düzende reklam araçlarının “empati” denen insani olguyu çarpıttığı çıkarsaması yapılabilir. Ki haklılık payı da büyüktür. O halde legal düzen içinde sosyopatlığın temelde sistemin kendi hücrelerinde mantıken “altta kalanın canı çıksın” şeklinde adı konulmamış da olsa bulunduğu söylenebilir! Ve sistem tarafından yaygınlaştırılan, beslenen yanları da olduğu düncesine ulaşılabilir.

Biraz fazla akademik, endemik, filarmonik mi oldu cümlelerim ne? Daha anlaşılır bir örnekle tamamlayayım öyleyse:

Zaten kendi 1990 model arabasına taktırdığı Şahin kornasındaki ayırt edici özelliği önündeki mesela 2012 model Hundai Tucson’u görünce basan şoförü sempati ile karşılayabilirim kolaylıkla. Bu davranışının altında toplumsal eşitsizliğin içgüdüleri olduğunu düşündüğümden… Ve kurduğum empati, kapkara bir ışıldamayla yanımdan geçip giden dört çeker 2012 model Hundai Tucson’a Şahin kornasının attığı havanın ‘tüm havasını alanların (!)’ havası olmasındandır biraz… Empatimin içine burada biraz sosyopatlık da karışmış görünüyor!

Sanırım toplum içinde ele geçiremediği sosyal refah seviyesi yüzünden bu şekilde debelenen birçok kişi var. Bu ikisi arasındaki orantıyı doğru kuranların espri yeteneğinden şüphe etmiyorum. Benim sıkıntım o orantıyı kuramayıp, sosyopatlık ile empati arasında “sosyopat” olanların sayıca çoğalması git gide…

***

Sosyapatlık her ne kadar psikolojik bir sorunsa da toplum içinde etrafınıza bakıyorsunuz ve öyle olanların daha rahat, kendinden emin olduklarını görüp afallıyorsunuz. Şahsen afallıyorum! Neden bu kadar çoğaldılar? Niye “acımasız olmak, sevgisiz olmak, saygısız olmak bu kadar kutsandı günümüzde?” Sorusunu sık sık ama sırf dilime geldiği için soruyorum!

Sizlerde sormuşsunuzdur bu tür soruları yeri geldiğinde… İçinden çıkamayacağımız kadar zor olan bir şey varsa, önce eylemi yapmak, sonra da üzerine düşünmektir! Çünkü olan olmuş-bitmişse üzerine söylenecek son söz de oldukça geç kalınmış olabilir. İşte bu ve bunun gibi örneğin filozofların, şairlerin, abdalların, mutasavvıfların, münevverlerin, edebiyatçıların, yüzyıllar önce bir düşünce topluluğu olarak kabul görmüş sofistlerin üzerlerine hayatlarını harcadıkları düşünceler için zamanı yoktur sosyopatın! Sosyopatların okur olduğunu bile sanmıyorum hatta…

Okumak da empatiyi gereksindirir.

***

Sosyopatın zamanı herhalde herkesten daha değeli olmalıdır! Herhalde kendi amacı dışında başka hiçbir şeyin de önemi yoktur.

Aslında toplumca herkesin birbirini anlayışla karşılamaktan çok şüphe ettiği, karşılıklı sevgi saygı kurallarını geliştirecek yerde bunlardan uzak durduğu, zaten beceremediği de bir sosyal ilişkiler ağında cebelleşiyoruz. Bu nasıl oldu bilmiyorum ama örneğin okullara çanta dolusu para ödediğini düşünen bir veli bunu çocuğuna yansıtmaz mı?

O çocuklardan bazıları da bu parayı alan kişilerin okulda veya dershanede gördüğü adına “müdür”, “müdür yardımcısı”, “öğretmen”, “hizmetli” dediği kişiler olduğu bağlantısını kurup, onlara duyacağı insanın özünden yükselen temel saygı yerine vıcık bir alaycılık geliştirme ihtimalindedir… Eminim birçok kişi “öğretmeninden” “o kadın”, o herif” diye bahseden öğrenciler görmüştür. Niye? Görgü kurallarının verilememesi yüzünden mi? Ben öyle olduğunu sanmıyorum!

Kimsenin kimseye öğreteceği bir görgü kuralı klişesi kalmadı ki… Hep bunların gölgesinde sayısız hamasi nutuklarla yetiştirilmeye çalışıldık! Onca gevezelik en sonunda bir halta yaramadı tabii…

Kişiye işin özünü kaybettiren iki temel şey biliyorum! Biri, öğretenin yani genelde bütün yetişkinlerin bilgisizliği, ikincisi gün geçtikçe her hizmetin maddi bir karşılığı olduğu düşüncesinin uygulamaya geçirilmesi.

Hayat okulunda alınan dersler -ters öğretiler de olsa- belki daha kalıcı olmaktadır kişide... Empati kurabilen nesillerin yetişmesini empati kuramayan kişilerin çoğalması ve başarılı olması engellemektedir.

2011-08-08T01:17:00.000-07:00

ZONGULDAK'IN KABUĞU

Zonguldak Çarşısı bu sıcaklarda gürültüsü ve patırtısıyla kentimizin yıllardır ihmale uğratılmış kanalizasyon probleminin çözümü için İspanyol kredisi sayesinde başlanan izdihamını yaşıyor… Yol kenarlarında var mıdır, pek de dikkat etmedim ama tam da “etrafa verdiğimiz rahatsızlıktan ötürü özür dileriz” zorunluluğu… Gazi Paşa da esnaf olsam bende rahatsız olurdum kuşkusuz. Hem sıcakların ortası, hem ramazana denk gelen iş yapmanın zorlaştığı bir ay, hem de on-onbeş metre ilerinizde kanalizasyon için yürütülen çalışmalar… Gürültü, hafriyat, belki koku, görüntü çirkinliği, trafik… İnsanın bu sıralar Gazi Paşa’da yürüyesi gelmiyor… Zaten yürüme güzergâhı olarak taşralılık ölçütlerine mahkûm kalmış ana caddemizdi, şimdi tam da taş-toprak ve toz içinde caddelerin anası oldu…

***

Sonuçta herkesin takdir ettiği şey bu kent için zorunlu alt yapı işinin bir an önce yapılması… Örneğin limanın sahil şeridinden yürürken burnunuza sıcakların etkisi ile daha da kötü çarpan idrar ve dışkı kokularının ortadan bir an önce kalkmasını dört gözle bekliyoruz. Liman güzergahının sorunsuz bir şekilde yürünebilir hale gelmesinin bu daracık kentin sosyal hayatı için ne kadar önemli olduğunu yazmaya gerek yok. Muhteşem bir güneş batımının liman kenarına yaklaşıldığında kötü kokulara bulaşması artık çağ dışı bir durum…

***

Kanalizasyon çalışmaları sırasında kullanılan köstebekler, kediler, deliciler arasından “üstünde yürüdüğümüz asfaltın altında ne varmış” düşüncesi ile oyulan Gazi Paşa’nın karnına bakıveriyorum… Eskiler doldurma olduğunu söylüyorlardı buraların çoğunun… Ama makineler çalışırken kaya kütlelerine de denk gelmişler… Belli bir toprağın üstüne bir ara taşlardan oluşan eski tip bir yol da döşenmiş belli ki… Belki 1930’larda, 40’larda öyleydi ana cadde… Onun üzerine de defalarca asfalt dökülmüş olmalı… Kapkara bir toprak, Zonguldak’ın dokusunu yansıtıyor…

Aklıma Gazi Paşa kazılarken tarihi bir esere denk gelindiği geliyor… Yaratacağı iş yavaşlatma ihtimali nedeniyle pek çok kişi istemez böyle bir şeyi herhalde?

Fakat olsa ne olurdu acaba?… Hani başka kentlerde, beldelerde bu tür kazılar yapılırken rasgele bulunan tarihi eser haberleri çıkar ya gazetelerde… Mesela Gazi Paşa Caddesinden de şöyle okkalı kocaman sandıklarda altından roma sikkeleri çıksın örneğin… Veya bronzdan yapılma kocaman bir Hades heykeli… Ya da Altın Post’un ta kendisi bir hazine mağarası… Zaten doğru dürüst sahip çıkamadığımız onca değerimiz gibi onlara da sahip çıkamazdık! Kent içinde müze de yok, müzecilikten anlayan kültüre değer veren bir kafada! Çıkanı da doğru Ereğli Müzesine…

Ama şöyle yolun tam ortasında değerli bir Selçuklu tümülüsü veya kümbeti bulunsa mesela… Kaldırılacak bir şey gibi de değil! Yolu da tam anlamıyla kapatacak kadar büyük… Hayda… Trafik allak bullak… Yerel tarihçilerimizin gözlerinin bilgi ve merakla ışıldadığını görür gibi oluyorum da mesela Belediye Başkanımız için gözünden gelen yaş “bu da nereden çıktı şimdi?” yaşı olurdu herhalde?… Yeni bir yol, acilen bir çözüm, çift şerit, arka yollar, kaldırımlar, merdivenler, olmadı dükkânların içinden doğru açılacak tüneller… Zonguldak böyle şenlikli bir yer işte…

“Merdivenden de araba gider mi,” demeyin gitmez tabii. Ama sorun trafik olunca merdivenin dimdik bir yokuş da olsa yıkılıp, yapılandırılması an meselesi. Bakınız Gazi Paşa İlkokulunun üstünden 467’ye giden merdivenlerin yıkılıp, yeni bir inşaata doğru yol yapılan kısmı! Yine bakınız, belki Türkiye’nin ve Orta Doğunun da en dik yollarından biri olan yine 467’ye çıkan Sendika’nın arkasındaki eski yol!

Zonguldak’ta inşaat sektörü öyle bir hale geldi ki, kente yakın ara sokaklardaki yol geçmeyen merdivenli arazilere artık merdivenleri kırıp, üstüne biçimsiz betonlar atarak daracık sokakların arasına dimdik yollar dökülüyor çaresizce… Bunların akarı, su oluğu filan da yokuş olduğu için önemsenmiyor çoğunlukla… Yani belli bir estetik, mimari bir hamle hak getire… Klasik, “nasılsa pislik akar gider! Aşağıdakinin canı çıksın!” Anlayışı…

Bırakın yeşili meşili, merdivenler bile birer yol, birer arazi potansiyeli olarak görünmeye başladı artık. Güle güle Zonguldak merdivenleri… Zaten bakımsızlıktan geberiyordunuz…

2011-08-08T01:00:00.000-07:00

Gez GÖZ arpacık

Askeri bir terimdir ve askerliğini “er” olarak yapan herkes çok iyi hatırlar bu 3 kelimelik, silahınla senin aranda kurulan hayati bağı temsil eden kuralı… Çünkü bu tür kurallar en çok erlerin başını ağrıtır! En azından tekerleme gibi olduğundan silahla ilgili bu kural akılda en kalıcısıdır…

Acemi birliğinde elinize tutuşturulan silahla karşınıza çıkartılır ve 25 metre atışlarından itibaren hedefi vurmanız için hem tüfeğinizin ayarını, hem de sizin hedefle silah üzerinden görsel bağlantı kurmanızı tanımlar.

Bir de yıllar sonra gittiğiniz göz doktorunun sizin gözünüzdeki problemi ortaya çıkartmak için çenenizi dayamanızı istediği, eliyle kafanızı düzelttiği aletin önünde, mercek ayarlarını yapıp bütün yaşam albümünüzün sayfalarını açtığı göz doktorunun mikroskobu vardır. “Sağ kulağıma bakın”, “sol omzuma bakın”, "aşağı bakın”, “yukarı bakın”…

***

Kelimeler saygılı bir şekilde “bakın” şeklinde değil de saygıdan kaba bir tona bürünüp “bak” şeklinde yineleniyorsa içinizden sonunda “AVANAK!” demek gelir… Bu saygı durumları doktoruna göre hep değişiklik gözettiğinden hangisi normdur, anlamak zordur!

“Hmmm… Bir hücre…”

“Yani ne?..”

“Evet, astigmat başlangıcı da…”

“Aman tanrım…”

“Keratit…”

“ Çok mu kötü yani?...”

“Sağ göz de ilerlemiş…”

“Hiç gerici değildir zaten… Ha pardon, o da kötü bir şey…”

“Gözün Türkiye gibi, ne net, ne de şu an Yunanistan gibi karanlıktasınız!”

“Ne?...”

“Aman be halen biraz görüyorsun ebeni, anla işte!”

“Ne?...”

“E beni diyorum, beni görüyorsun …”

“Siz göz doktoru muydunuz?...”

“Biraz ‘söz’ de var tabii… Nasıl stand-upçı olur mu benden? Hemşireler çok komik olduğumu söylüyor…”

“Bu laf oyunlarını şımarık kolej çocukları yapıyor çoğunluk…”

“Benim de var iki tane, bu devirde çocuk okutmak çok zor!”

“Devlet okulunda okutun o zaman!”

“Al işte bleferit de var sende, ıyyy, uzak dur benden…”

“Göz doktoru olduğunuza emin misiniz?”

“Kapıda ki yazıyı okuyamadın galiba… Sana görme alanı taraması bile yapmadan gözlük yazıyorum, al işte dört göz seni…”

***

Göz önemlidir… Göz kusurlu ama muhteşem bir organdır. Göz hem gerçekleri gören hem de görmek istemediği şeyler içinde başka yerleri seçip bakabilen bir mekanizmadır.

Bütün gözleri yakınlaştıracak merceklere sahipseniz eğer, bütün gözler etkileyicidir… Bunu beni muayene eden genç kadın doktorun tepkilerinden çıkardım! (O an baktığı benim gözlerim değildi tabii, genel bir ifadeydi…) Ama duygusal anlamda da kullanmak isterim bu saptamayı… Gözler yalan söylemez. Gözler her zaman çok şey söyler… Bu yüzden bünyeye fazla gelen şeye kapalı olan insan bilincine gözlerin söyledikleri de bazen çok gelir…

Kapkara gözlüklerle yolda karşıma çıkan hiç kimseye güvenmem. Çok tanıdığım biri olsa bile “tanımadığım biri” hissine kapılırım. İnsanların hava için kara gözlükleri seçmesi tam anlamıyla matristir. Kendilerini belli bir insansızlıkta denkleştirirler… Gözlerindeki o güzel yıldızları öldürürler… Kara gözlük havalılık değil düpedüz sosyal militarizmdir. Örneğin bu imgeyi O.Günay’ın şiirlerinde sık olarak görürsünüz.

Bunlar dışında engelli vatandaşların doğal olarak aksesuarıdır. Güneş gözlükleri de zararlı ışınlardan koruduğu için gereklidir. Bu anlamlı bir ayırımdır. Buna hiçbir sözümüz olamaz.

***

Türkiye yıllardır gözleri bozuk insanlarla dolu, yemin ederim… Gözlük takmayı benim gibi sevmeyenler, kendine yediremeyenler, “dört göz” kızdırmacılığıyla çocukluk saplantısına takılıp kalmışlar, mucize umanlar, boş vermişler ile dolu… Bunun dışında olan bitene aldırmamak da duygusal körlüktür. Biz duygusal bir millet olmamıza rağmen çok katı kurallara, empati kuramayacak kadar cehaletliklere de imza atmakta birbirimizle yarışırız. En son kadın cinayetlerinin bu silsilede yer aldığını düşünüyorum. Ya da şu son Erzurum’da yaşanan genç bir kadının “sigara içtiği için” nerdeyse linç ile karşı karşıya kalması. Böyle bir anlayış görse ne olur, görmese ne olur? Öğretilmiş basmakalıplarla işte ancak bu kadarını görüp, bu kadar insan olduktan sonra…

Onların istediği hakkını aramaya alışmamış insanların, korkanların, panik halinde yaşayanların, tedirginlerin kaynadığı bir ülke… “Hakkımızı aramaya alışmış olsaydık” kolayımıza geldiği için kadın doktora diklenmezdik, erkek doktora “hocam” diye taparcasına yavşamazdık… Tabii ne kadın, ne erkek bütün çalışanlarla kurulan resmi ilişki karşılıklı saygı kuralları çerçevesinde yerleşmeli ki bu eğitimdir.

Gözlerimize bakmayı becerebilmeliyiz! Öyle hödük gibi, dövmek güdüsüyle değil tabii! Öyle bakanların da her tarafta kendini bir şey zannetmesi gibi bir haldeyiz… Aynı kişiler örneğin polisle karşılaşınca birden eğitimli Harvard diplomalı, uysal yaratıklara dönüşmüyorlar mı? Ufff… Bizim şu küçük ikircikçiliklerimiz! Gazete de haber, “vali halkı bakana şikayet etti!” Tunceli’de genel olarak “hayır” çıktığı içinmiş… Okumak, okumamak meselesi de değil bu, vali bile böyle saçmalayabiliyorsa kültürel bir meseledir bu!

Anlamak amacıyla göz göze gelmeliyiz… Hırlaşmak amacıyla değil! Ama yolda bile size tip tip bakan birileri mutlaka çıkar! Bundan zevk alıyordur ama niçin? Anladıkça anlaşacağız… Yapabilirsek… Doktorun baktığı göz mikroskobunun açtığı sayfalar bizim de duygusal zekamızda farklı şekillerde var! Onu çalıştıracağız… O zaman elimize aynı teknede olup da yıllardır bunu nasıl fark etmediğimizin haritası geçecek. İnsani olan hazinenin yerini o zaman bulacağız! Biraz Cuma vaazının Pazartesi versiyonu gibi oldu ama insani bir şeylerle süsleyeyim istedim bu yazıyı… Yoksa bende bilmez miyim, bazı gözlerde göreceğimizin bizi kahredeceğini…

Karısını, çocuğunu dövenlerin…

Halkı soyanların…

İktidar dalkavukluğu ile iş görenlerin…

Adamına göre, amacına göre iş yapanların…

Söylediği ile yaptığı birbirini tutmayanların…

Kendinden menkul başka yasa tanımayanların…

Peki, yıllar boyu ezilerek, korkutularak yönetildiğimiz ve yönlendirildiğimiz için gözlerimize çökmüş umutsuzlukları, kederleri, çaresizlikleri daha halen görmek istemeyenlerin bizde yarattıkları cesuryürekçikleri onarmak o kadar kolay mıdır? Belki net görememek, azıcık fulü görmek, çift görmek, hatta hiç görmemek bile bazen yeğdir, göre göre kahrolmaktan… Çoğumuz kaç kere dağdaki çoban kadar saf kalıp, olaylara yakın olmamak istemişizdir elimizden bir şey gelmeyeceğini düşünmekten!

Yüreğimizin gözleri ne kadardır bozuk, ne kadar hasarlı, ne kadar yaralı acaba?

Gez Göz Arpacık deyince YAŞ kararlarından bahsetmeden olmaz. Daha fazla sivilleşmeye evet, sivil diktatörlüğüne hayır.

“Kimsenin gözünün YAŞarmaması dileğiyle… Benden stand-upçı olur mu?”

“Göz Doktoru Nedim, sizi sahneden çağırıyorlar..”

2011-08-06T04:33:00.000-07:00

HA TEĞET HA...

Teğet de geçer, hayat da geçer, biz de geçer gideriz ardından... Hayat gözlerimizi teğet geçmedi ki bee??? Bozduk mozduk bir kaç derece daha, ha teğet haa, ha teğet haaa...

2011-08-06T04:20:00.000-07:00

RAMAZAN'A SIĞINANLAR

Eskiden eskiden su içerken testiden, Direklerarası vardı TRT'de... Vardı da neydi? Özlüyor muyum o programları? Kaliteli olduklarını söylemek zor, bir iki şey dışında... Erol Günaydın ile İsmet Ay'ın canlandırdığı yaşlı teyzeler gibi müthiş tiyatro buluşları dışında... Karagöz ve Hacivat'ı üretip, Nasrettin Hoca gibi bir karakteri dünya kültürüne kazandırıp doğru dürüstte işleyememiş bir kültür alt yapımız vardır da pek konuşulmaz bunlar...

2011-08-06T04:05:00.000-07:00

ALTINA YATIRIM

Tüm zamanların en kıyak yatırımı, düşmez kalkmaz altın güvence, savaş zamanlarının ikbal yatırımı, şu günlerde yine popüler... Niye ki?...

2010-06-16T08:27:00.000-07:00

VUVUZELA/ZIRILTI 2

2010-06-16T08:23:00.000-07:00

VUVUZELA/ZIRILTI

2010 DÜNYA KUPASINA DAMGASINI VURAN ALET... TAM ÇAĞIMIZA GÖRE, HATTA PARTİLERİMİZE GÖRE...

2010-06-16T05:57:00.000-07:00

MADENCİ EMEKLİSİ

AÇIKLAMA: EPEY ESKİ BİR ÇALIŞMA OLMASINA KARŞIN ZONGULDAK AMELE BİRLİĞİ HASTANESİ KOĞUŞLARINDA VE DİĞER SAĞLIK BÜNYELERİNDE GÜNDEMDEN DÜŞMEYEN BİR KONUNUN BİR İFADESİ.

2010-04-05T15:56:00.000-07:00

MIZIKACI BLOĞUMUZ, GOOGLE'DA Bİ YERDE

2010-03-27T10:29:00.000-07:00

ONLAR ZATEN KARDEŞTİLER... EN AZINDAN MÜZİKLERİ...

ADI: CEM VE BARIŞ

YAPILIŞ NEDENİ: BÜYÜK MÜZİK ADAMLARI CEM KARACA VE BARIŞ MANÇO'YA SAYGI

ESER: METE ARİF TOKMAK

2010-03-26T01:10:00.000-07:00

KONU: AÇILIM HATIRASI
ESER: ASLI YÜCEL

2010-03-19T03:24:00.000-07:00

HÜRRİYET'İN LOGOSU KADAR ALIŞTIĞIMIZ ÇİZERLERİNDEN BÜLENT DÜZGİT'TE ARAMIZDAN AYRILDI. OĞUZ ARAL'IN UNUTULMAZ BÜLENT DÜZGİT'İ ANLATTIĞI YAZIDA KARİKATÜRİST İÇİN "HEM TERBİYELİ, HEM MASUM, HEM DE KARİKATÜRCÜ" DEDİĞİ UNUTULMAYACAKTIR.

çizim: mete arif tokmak

2010-03-16T10:30:00.000-07:00

ZONGULDAK SANAT EVİ ATÖLYE ÇALIŞMALARI BAŞLAMA DUYURUSU

2010-03-16T10:19:00.000-07:00

ADI: ZONGULDAK SANAT EVİ ATÖLYE ÇALIŞMALARI DUYURUSU

ATÖLYE ÇALIŞMALARI BAŞLIYOR...

NİSAN AYINDAKİ ETKİNLİKLE İLGİLİ DUYURU...

2010-03-11T20:29:00.000-08:00

TURHAN SELÇUK PORTRESİ

ESER: ÇERKEZ KARADAĞ'IN FOTOĞRAF PORTRESİNDEN METE ARİF TOKMAK

2010-03-11T18:37:00.000-08:00

TURHAN SELÇUK (1922...)

TÜRK MİZAHININ BÜYÜK ÜSTADLARINDAN, ABDÜLCANBAZ'IN YARATICISI, SÖZ ÇİZGİNİN YILMAZ SAVAŞÇISI... SAYGILARIMLA...

NOT: FOTOĞRAF SANATÇISI ÇERKEZ KARADAĞ'IN TURHAN SELÇUK PORTRESİNDEN FAYDALANARAK OLUŞTURULMUŞTUR.

EKLEYEN: METE ARİF TOKMAK

2010-03-03T19:03:00.000-08:00

ADI: KADIN CİNAYETLERİ POLİTİKTİR

ESER: ASLI YÜCEL

BLOGCUNUN NOTU: ASLI KENDİ KENDİNİ YETİŞTİREN BİR ÇİZER OLMA YOLUNDA İLERLİYOR. BİZİM ZKÜ KARİKATÜR KULÜBÜNDE BAŞLAYAN DUYGU VE DÜŞÜNCELERİNİ ÇİZGİ İLE DE ANLATMA İSTEĞİNİN DEVAM ETMESİNİ GÖRMEK BENİ SEVİNDİRİYOR. BİZİ ESERLERİ İLE DAHA DA ŞAŞIRTACAĞINDAN EMİNİM... KENT VE İNSAN'DA ONA ÖZGÜ ÇİZGİLERDEN DE KULLANMAK BLOĞUMUZA RENK KATACAK...

2010-03-03T18:55:00.000-08:00

ZONGULDAK SANAT EVİ 2

2010-03-03T18:50:00.000-08:00

"ZONGULDAK SANAT EVİ" DUYURUSU 1

HATIRLATMA: RESMİN ÜZERİNE TIKLADIĞINIZDA BÜYÜYOR! (HADİ YA, DEDİĞİNİZİ DUYAR GİBİYİM...)

2010-02-28T13:58:00.000-08:00

ADI: ZONGULDAK SANAT EVİ LOGOSU (ÇEŞİTLİLİK)

ESER: METE ARİF TOKMAK

Y.N.: SANAT EVİ VE AĞAÇ YONTU FİKRİNE ÇEŞİTLİLİĞİ DE TEMSİL EDEN VE AYNI ZAMANDA UÇURTMA İZLENİMİ VEREN RENKLİ DOKUYU EKLEMEK DÜŞÜNCESİ.

KATEGORİ: V.S.

2010-02-28T13:48:00.000-08:00

ADI: ZONGULDAK SANAT EVİ LOGOSU 2

ESER: METE ARİF TOKMAK

Y.N.: AĞAÇ EV FİKRİNDEN HAREKETLE ÖZELLİKLE "SANAT EVİ" KAVRAMINI VE SABAHATTİN KESER'İN YONTU SANATÇISI OLMASINDAN KAYNAKLANAN FİKRİ LOGODA BİRLEŞTİRMEK!

KATEGORİ: LOGO

2010-02-28T13:40:00.000-08:00

ADI: ZONGULDAK SANAT EVİ LOGOSU

ESER: METE ARİF TOKMAK

YAPILIŞ NEDENİ: YONTU SANATÇISI ARKADAŞIM SABAHATTİN KESER USTANIN ÇEKİRDEK SANAT EVİNDEN SONRA KENDİNİ VE BİZİ İÇİNE SOKTUĞU YENİ SANAT EVİ İÇİN LOGO ÇALIŞMASI. YAKINDA AÇILIŞI YAPILACAK. ÖZELLİKLE "YARATICI SANAT ATÖLYE ÇALIŞMALARI" İLE KENTE BİR DEĞİŞİKLİK GETİRMEYE ÇALIŞILACAK.

KATEGORİ: LOGO

2010-02-18T18:29:00.000-08:00

ADI: ZONGULDAKBİLGİ.COM İMAJI 1

ESER: METE ARİF TOKMAK

Y.N.: ZONGULDAKBİLGİ İLE İLGİLİ DÜŞÜNCELER ASLINDA. ÖZÜNDE BİR MAKALE SİTESİ OLARAK ŞEKİLLENMİŞ ZONGULDAKBİLGİ'YE GÖRSEL BİR KATKI.

KATEGORİ: İMAJ/ DESEN/ DEMESEN?

2010-02-16T01:22:00.000-08:00

ADI: BİR LOGO ÇALIŞMASI

ESER: METE ARİF TOKMAK

Y.N.: BİR LOGO YARIŞMASI İÇİNDİ... TASLAK OLARAK KALDI. BELİRGİN SİMGELERİN FAZLA YARATICI OLMADIĞINI DÜŞÜNDÜĞÜMDEN... YİNEDE GÖZÜME HOŞ GÖZÜKTÜ, BİR KAÇ GÜN SONRA BAKINCA. İNSANIN KENDİ İŞİNE OLAN BAĞLILIĞI HERHALDE!

KATEGORİ: TASARIM

2010-02-14T06:52:00.000-08:00

SEVGİLİLER GÜNÜN KUTLU OLSUN

2010-02-13T13:39:00.000-08:00

ADI: METE ARİF TOKMAK PORTRESİ

ESER: FIRAT TOKMAK

YAPILIŞ NEDENİ: BİLİNMİYOR!

KATEGORİ: BOŞ ZAMAN...

2010-02-08T14:10:00.000-08:00

ADI: ÖZEL SEKTÖR

ESER: METE ARİF TOKMAK

Y.N.: ZATEN NE KADAR İYİ OLDUĞU TARTIŞILACAK İŞ GÜVENCESİ VE GÜVENLİĞİ ŞARTLARI DEVLETTEN YAVAŞ YAVAŞ ÖZEL SEKTÖRE GEÇEN İŞÇİLERİN HALİNİ ANLATMA İSTEĞİ...

TEMA: İŞÇİ

2010-02-06T08:38:00.000-08:00

ADI: AŞAĞIDAKİLER, YUKARIDAKİLER

ESER: METE ARİF TOKMAK

Y.N.: BİR ZONGULDAK MADENCİ GERÇEĞİNE GÖNDERME

KATEGORİ: MADENCİ

2010-02-06T06:21:00.000-08:00

ADI: TEKEL

Y.N.: GÜNDEMDE 90 91 DE ZONGULDAK'TA OLAN GREV SESLERİNİN OLMASI. ANCA BERABER KANCA BERABER... BU BÜYÜK BİR OYUN, İŞÇİ, İŞSİZ BU OYUNDA BERABER OLMADIKÇA, BAŞARININ BÜYÜK OLMASI DA ZOR... BAKINIZ BÜYÜK ZONGULDAK GREVİ VE YÜRÜYÜŞÜ.

2009-12-16T05:00:00.000-08:00

ADI: KAÇAK OCAK3

ESER: METE ARİF TOKMAK

YAPILIŞ NEDENİ: KAÇAK OCAKLARDA, ÖZEL OCAKLARDA, OCAKLARDA SİGORTASIZ, GÜVENCESİZ, PATRONLARIN PARA HIRSINA, MALZEME VE İŞ GÜVENLİĞİ YATIRIMI DA OLMADAN SÜRÜP GİDEN BİR GERÇEĞE DOKUNMAK İÇİN...

KATEGORİ: MADENCİLİK

2009-12-16T04:54:00.000-08:00

ADI: KAÇAK OCAK2

ESER:METE ARİF TOKMAK

YAPILIŞ NEDENİ: İNSANIN DOĞANIN KARNINA GİRİP ÇIKARDIĞI KARA TAŞLAR BÜYÜK KAZANLARDA LOKMA OLURKEN, HAYATINI YOLA KOYMAK İSTEYEN İNSANLARIN DA BU UĞURDA BAZEN ÖLÜMÜNE NEDEN OLABİLİYOR! ADAM GİBİ ÇALIŞABİLECEĞİ ALTERNATİFİ OLMAYAN İNSANLARI SİSTEM BU GİBİ ZOR SEÇİMLER VE ÇÖZÜMLERLE BAŞBAŞA BIRAKABİLİYOR!

KATEGORİ: MADENCİLİK

2009-12-16T04:48:00.000-08:00

ADI: KAÇAK OCAK1

ESER: METE ARİF TOKMAK

YAPILIŞ NEDENİ: KAÇAK OCAKLAR KÖMÜRÜN VAR OLDUĞU YERLERDE BİR SİSTEM GERÇEĞİ... İNSANLARIN EKMEK MÜCADELESİNDE HAYATA TUTUNMAYA ÇALIŞTIĞI MEZARLAR... BÖYLESİNE ÇELİŞKİLİ... GENCİNDEN YAŞLISINA FAKİRİN GERÇEĞİ... BİR DE ARKA PLANDA BUNDAN NEMALANAN BÜYÜK ŞİRKETLERİN PATRONLARI VAR Kİ...

KATEGORİ: MADENCİLİK

2009-12-14T09:04:00.000-08:00

ADI: MADENCİ2

ESER: METE ARİF TOKMAK

YAPILIŞ NEDENİ: ŞEHİT MADENCİLERİN ANISINA...

KATEGORİ: MADENCİLİK

2009-12-14T08:56:00.000-08:00

ADI: MADENCİ1

ESER: METE ARİF TOKMAK

YAPILIŞ NEDENİ: MADENCİLERE SAYGI, DÜNYANIN EN ZOR MESLEKLERİNDEN BİRİNE VE BU MESLEĞİN YAPILDIĞI İLLERDEN BİRİ OLAN ZONGULDAK'A VEFA... MADEN ŞEHİTLERİ ANISINA...

KATEGORİ: MADENCİLİK

2009-12-04T02:35:00.000-08:00

ADI: RUŞEN AĞABEYİN PORTRESİ

ESER: METE ARİF TOKMAK

YAPILIŞ NEDENİ: RUŞEN AĞABEYE SAYGIYLA...

KATEGORİ: PORTRELER

2009-12-04T02:20:00.000-08:00

ADI: RUŞEN AĞABEYİN PORTRESİ 2

ESER: METE ARİF TOKMAK

YAPILIŞ NEDENİ: RUŞEN YARAŞ YAŞAMI DOLU DOLU GEÇMİŞ BİRİ... MAZİSİNDE BURJUVA ÖZENTİLİĞİ DE VAR, KOMÜNİSTLİK DE... FUTBOLCU DA OLMUŞ, SİYASETİN İÇİNDE DE ZAMANINDA! DOĞAYI DA ÇOK SEVER VE SEVGİSİNİ AŞILAR SÜREKLİ! HEP OKUYARAK, BELLİ BİR DİSİPLİN EDİNEREK OLUŞTURMUŞ DÜNYA GÖRÜŞÜNÜ... ZONGULDAK'IN MAZİSİNE SÖZLÜ BİR KATKI. KÜRT RUŞEN YA DA ARAP RUŞEN OLARAK BİLİNİR ZONGULDAK'TA VE ÇOK SEVİLİR.

KATEGORİ: PORTRELER

2009-12-04T02:07:00.000-08:00

ADI: RUŞEN AĞABEYİN PORTRESİ

ESER: METE ARİF TOKMAK

YAPILIŞ NEDENİ: ZONGULDAK FESTİVALLERİ SIRASINDA AÇILAN ZONGULDAKLI SANATÇILAR STANDINDA 2000'Lİ YILLARIN BAŞINDA TANIŞTIĞIM BU OLAĞANÜSTÜ SOHBETİ GÜZEL ADAM BİR ÇOK YÖNDEN DİKKAT ÇEKİCİDİR. BİR KERE YAŞITLARININ ÇOĞUNDAN DAHA DİNÇ BİR BELLEĞE SAHİPTİR. BİRÇOK KONUDA BİLGİ VE FİKİR SAHİBİDİR. NESLİ TÜKENMEKTE OLAN BİR KUŞAĞIN BİRÇOK OLUMLU YANLARINI ÜZERİNDE BİRİKTİRMİŞTİR. BİZİM BİRKAÇ KİŞİDEN OLUŞAN ARKADAŞ TOPLULUĞUMUZUN RUŞEN AĞABEYİDİR HEP! O BİR TANEDİR...

KATEGORİ: PORTRELER

2009-12-02T07:13:00.000-08:00

ADI: ANALAR AĞLAMASIN2

ESER: FOTOĞRAF? ÇİZİM: METE

YAPILIŞ NEDENİ: YİNE BİR GAZETE DE AĞLAYAN BİR ANA FOTOĞRAFI... BU SEFER IŞIKLAR İÇİNDE BİR TÜRK ANASI...

KATEGORİ: ANALAR, SAVAŞ, AĞIT...

2009-12-02T07:02:00.000-08:00

ADI: ANALAR AĞLAMASIN

ESER: FOTOĞRAF? ÇİZİM METE...

YAPILIŞ NEDENİ: 4, 5 SENE KADAR ÖNCE OLSA GEREK GAZZE'DE YİNE ACIMASIZ KATLİAMLARIN SEYRETTTİĞİ BİR DÖNEMDİ. GAZETEDE ÇIKAN BİR FOTOĞRAFTAN YARARLANARAK ÇİZMİŞTİM. NEREDE OLURSA OLSUN NE ANALAR NE ÇOCUKLARI AĞLASIN! ADAMSA, KALKIP SAVAŞ KARARI VERENLER ACIMASIZ KARARLARI SONUCU HAYATI KARARAN MİLYONLARA ÇEKTİRDİKLERİNİ DÜŞÜNÜP, VİJDANLARI İLE HESAPLAŞIP AĞLASIN! HEM ÖYLE AĞLASINLAR Kİ İNSANCA, BİRAZ GÖZYAŞLARININ İÇİNDE BOĞULUR GİBİ OLSUNLAR!

KATEGORİ: ANALAR, SAVAŞ, AĞIT...

2009-12-01T07:28:00.000-08:00

ADI: RÜŞTÜ ONUR

ESER: METE ARİF TOKMAK

YAPILIŞ NEDENİ: RÜŞTÜ ONUR'A SAYGI İÇİN. ZONKİŞOT DERGİSİNİN İLK SAYISININ KAPAK RESMİ! RÜŞTÜ ONUR ZONGULDAKLI GENÇ YAŞTA YİTİRDİĞİMİZ ÜÇ DEĞERDEN BİRİ... MUZAFFER TAYİP USLU, KEMAL ULUSER İLE BİRLİKTE. ÖZELLİKLE ONUR'UN ŞEHİR ADINDA BİR DERGİ ÇIKARMAK İSTEDİĞİNİ BİLİYORUZ DAHA 1930'LAR VE 1940'LARIN BAŞINDA. HEPSİ 20'Lİ YAŞLARDA VEFAT ETMİŞ BU KALEMLERİN YOLLARINA DEVAM EDEBİLSELERDİ ÇOK ŞEY KATACAKLARINI DÜŞÜNÜYORUM EDEBİTATA...

KATEGORİ: PORTRELER

2009-12-01T07:15:00.000-08:00

ADI: ÇİZGİLİ EDEBİYAT

ESER: METE ARİF TOKMAK

YAPILIŞ NEDENİ: YAPILIŞ NEDENİNDEN ZİYADE ÇİZGİLİ EDEBİYATI AÇIKLAYAYIM! YENİ BİR DERGİ TARZI, ÇİZGİ İLE EDEBİYATI HARMANLAMA İSTEĞİYDİ... ANLAŞILDIĞINI SANMIYORUM!

KATEGORİ: KENTLE İLGİLİ KÜLTÜR SANAT HAREKETLERİ

2009-12-01T07:06:00.000-08:00

ADI: ZONKİŞOT

ESER: METE ARİF TOKMAK

YAPILIŞ NEDENİ: ZONKİŞOT ADINI VERDİĞİM ÇİZGİLİ KÜLTÜR SANAT DERGİSİ İÇİN LOGO AMACIYLA... BU KARAKTERİN DAHA KARİKATÜRİZE HALİ KENTİ İLGİLENDİREN LAVUAR ALANI MESELESİ İÇİN ÇOK DAHA ÖNCE ÇİZİLMİŞTİR...

KATEGORİ: KENTLE İLGİLİ KÜLTÜR SANAT HAREKETLERİ

2009-12-01T06:47:00.000-08:00

ADI: ZONKİŞOT 2

ESER:METE ARİF TOKMAK

YAPILIŞ NEDENİ: ZONKİŞOT LOGOSU İÇİN ARAŞTIRMA, DENEBİLİR... FOTOŞOPLA ÇOK DAHA PARLAK TÜRETMELER YAPMIŞ OLMAMA RAĞMEN BİLGİSAYARIN PAİNT ÖZLLİĞİNDEN KURDUĞUM BU DAHA SADE ÇALIŞMA BENİM HOŞUMA GİDİYOR DÖNÜP TEKRAR DOSYALARA BAKTIĞIMDA!

KATEGORİ: TÜRETİM..

2009-11-29T05:09:00.000-08:00

ADI: LAUVAR, KENT MERKEZİ
ESER: METE ARİF TOKMAK
YAPILIŞ NEDENİ: ZONGULDAK KENT MERKEZİNDE 50 YIL BOYUNCA YER ALMIŞ BİR SANAYİ MİRASI OLAN LAVUARIN BİR KAÇ SENE ÖNCE BİRDEN YIKILMASI SONUCU, KENT MERKEZİ SIKIŞIK BİR İL OLAN ZONGULDAK'IN ORTASINDA BİRDEN OLUŞAN BU BOŞ ALAN ZONGULDAKLILARIN GÜNDEMİNE OTURMUŞTUR! NASIL DEĞERLENDİRİLECEĞİ KESİNLEŞMEDİĞİNDEN BİR ÇOK KİŞİNİN KAFASINDA BİR RANT ÇEKİM MERKEZİ OLMASI DÜŞÜNCESİNİN DE DOĞMASINA YOL AÇMIŞTI! BU DURUMA VE KENTLİLİK BİLİNCİ ZAYIF OLANLARA BİR MİZAH ELEŞTİRİSİDİR...
KATEGORİ: KENTLİLİK

2009-11-27T15:51:00.000-08:00

ADI: CEP DELİK, KEMİK MEMİK...

ESER: METE ARİF TOKMAK

YAPILIŞ NEDENİ: OLAĞAN PSİKOLOJİK KOŞULLAR! PATRONUN MAAŞ KONUSUNDAKİ TUTUMUNA LANET! PATRONLARIN DUYARLILIKLARINI ATTIRMA KONUSUNDA NAFİLE Bİ ÇABA! V.B... BU KONU ASLINDA "CEP" KONULU DİZİNİN BİR PARÇASIDIR DA AYNI ZAMANDA!

KATEGORİ: CEP

2009-11-27T15:50:00.000-08:00

ADI: GECEYİ BOYAMAK...
ESER: METE ARİF TOKMAK
YAPILIŞ NEDENİ: İLK ESKİZ HAYATINI BOYACILIKLA KAZANAN BİR ARKADAŞIN BİREYSEL REKLAMINDA KULLANMASI İÇİNDİ! YEREL BİR GAZETEDE YAYIMLANDIKTAN SONRA EN AZINDAN BİR İŞ ALDIĞINI SÖYLEYEBİLİRİM! GÖRDÜĞÜNÜZ ÇİZİM ESKİ ÇİZİMİN YENİ BİR YORUMUDUR. BU ÇİZİMLE İKİNCİ BULUŞMAMIZ BU SIRALAR GECE KONUSUNU ÖNEMSEMEMLE İLGİLİDİR... GECE KONUSUNUN BİR ÖN ÇALIŞMASI NİTELİĞİNDEDİR, DENEBİLİR...
KATEGORİ: GECE